Şark kromları ilköretim okulu anısına
Kapadım gözlerimi ve unuttum hayatın tüm telaşesini... Hadi gelin benliğimizde kaldığı kadarıyla, bir eski zamanın esrikliğine koşalım. Daha dün gibi, oysa yıllar geçmiş üzerinden. Alacakaya’nın eski sağlık ocağına tırmanan o kesme taşlı yoldan ağır ağır ve merakla ilerliyorum. Bu yol her yağmur mevsiminde şekilden şekille girer ve o kesme taşlar dağılırdı dört bir yana, yağmur adeta tüm yolların canını okurdu. İşte bu yol da ilkokulun tebeşir kokan o yıllarında bizim bir yanımız olurdu. Her sabah minik kalplerimizle nefes nefese tırmanırdık. Yine bu yoldan öğle aralarında ve özelikle Cuma günü bayrak töreni sonrası, öğrenciler; ilkbaharda dışarı bırakılan deli taylar gibi bir hışımla rüzgarın arkadaşı, sırdaşı olarak gözden kaybolurlardı. O deli taylar gibi kendinden geçen kimi arkadaşlarımız merdivenlerden koşar, türlü meziyetlerini ortaya koyardı. Kimi arkadaşlarımızda ardına bakmadan, bir gün öncesinden yarım kalan işlerini bitirmek üzere, özel...