WELATÊ BÊVENG

  Alacakaya Lisesinden arta kalanlar… Alacakaya lisesinin yıkılıp yerine yeni bir lise yapılacağını duymuştum. İstanbul da olduğumdan dolayı gidip son ziyareti yapamamıştım. Bu durum beni çok üzmüştü. Daha sonraları yeni lise yapılınca bir memleket hasretini yüreğime gömmek için memlekete vardığımda bir sevgiliye koşar gibi okuluma doğru yürüdüm. Yeni okul yapılmıştı ve eskiye dair hiçbir şey kalmamıştı. Okulun karşısına geçtim ve o güzel günleri tekrardan anılarda yaşadım. O an tarifi zor duygular ile döndüm arkamı gittim. Sanırım okulum hakkını bana helal etmemişti. Ve tüm Alacakaya Lisesi öğrencileri adına bir yazı yazmaya karar verdim.    Gökyüzü griye boyanmış bir halıyı andırıyor ve sonbaharın geride bırakıldığı bugünlerde kararsız hava bir karar vermiş gibi gözüküyordu. Uzak dağların zirveleri kırk beşinde bir adamın saclarını anımsatıyor ve evlerin bacalarından gökyüzüne müthiş bir karbon monoksit gazı salınıyordu. Kış tedariki meşe kütükleri birbiri ardına sü...

DEDEMİN BMC’Sİ Bilir misin 23 ds 101 plakalı beyaz mavi çizgili o leylant dizel bmc minibüsü, hani o, bir zamanlar mavi göğe uzanan uçurum boyu ile Qereyê Şarge’yi onu da bilir misin? işte bir zamanlar Kelxasi’nin her yıl kısalıp uzanan yolunun bir ara yolu oradan geçerdi. Qereyê Şarge’nin gölgesinin uzandığı yol bir çamur deryasıydı, buraya varmadan, uzunca bir mesafe yokuş ve yokuşun sonun da o çamur deryası karşılardı seni.  Hafriyat kamyonlarının hıncıyla ve kar suları yağmurla birleşince ortaya yoldan çok ofrot parkurunu andıran bir manzara belirirdi. İşte bu sel çamura dedem Hacı Kadir’in o yorgun emektarı az saplanmadı. Bir de bu yol yaz ayları dedi mi bu kez toza belenir, kovboy filmlerdeki rüzgârın tozları hava savrulduğu sahneler geçekleşirdi. Hoş şimdi de öyle ama biraz mıcırlı biraz ziftli idare ediyoruz işte...  Neyse biz şimdi köyümüzün meşhur durağında siyah beyazlı günlerinden birine eski bir ana gidelim.  Sabah 7,30 bitirim Kelxasi gençleri pu...