WELATÊ BÊVENG

Kromun Öğretileri - 1 Yine ansızın gözlerimde beliren o eski zamanların gri, siyah ve beyaz günlerine bir aralık bulup sızıyorum. Hani şair diyordu ya: " İlkokulun o tebeşir kokan yılları " diye. Gelin hep birlikte eskimiş bir sayfayı açalım. Eski Guleman'ın şen şakrak ve her ne kadar kalabalık olsa da aslında ölümüne sessiz o günlerine gidelim. Sanırım biraz somun kokusu , biraz da meşe kütüğü yanığı ile birlikte o güzel mis koku sizlere kadar ulaşmıştır. Şark Kromları İlköğretim Okulu; o şaşalı zamanları ile yaz ve kış her mevsim bir fırtına uğultusu ile karşılardı bizi. Çoğu zaman futbol oynadığımız taşlı ve tozlu sahanın bir kenarı ölümüne uçurumdu. Her top oynayışımızda o zalim rüzgarın hıncına uğrayan hafif plastik topumuz çoğu kez uçurumdan aşağı giderdi. Vay ki ayağına hakim olmayana! Bir de getirmesi ayrı macera... Her birimiz gariban, hani böyle ağırca bir top olsa belki fırtınaya diz çökmez ama nerede; o Mikasa marka topu alacak para ya da olsa hele bir ...

ORADA BİR KÖY VAR, ŞİMDİ DAHA UZAKTA. Bazen rüzgârın hışırtısı, bazen bir sonbahar yaprağı , bazen de ilkbaharın kendine has taze kokusu beni eskilere sürükler. Bu, bir anlığına gelen muhteşem hislerle kendimi klavyemin başında bulurum. Gecenin sessizliğinde, beynime işlenmiş ishak kuşunun derin, anlamlı ve kesik kesik sesi yüreğime dokunur. İşte o an ellerim ve aklım , yaratıcı bir işbirliğine en açık olduğu andır. Çocukluğunu köyde geçiren herkes, bu yaşamda bazı sebeplerden dolayı birkaç adım öndedir; bu durum, derin bir maneviyatla ilgilidir. Örneğin, sonbahar bizde bağbozumu mevsimidir. Uzun kış gecelerine hazırlıklar sonbaharla başlar, ta ki ağaçtan son yaprak düşene kadar. Sonra gözler, karın gelişini süzer. İlkin uzak dağlar haber verir, giderek tepelere serpilir ve yaklaşır; nihayet bembeyaz kar yağar. Bir zamanlar, ilk kar düştükten sonra ancak Mart sonu gibi toprağı görürdü gözlerimiz. Kış uzun sürerdi, bitmek bilmezdi. Yalnızlığımız uzardı. Her hane, kendi iç dünyas...